My Human Design

Discover the Person You Were Born To Be

Donderdag 17 oktober 2019

 
Mensen die mij kennen, weten dat ik altijd wel bezig ben een nieuw project. Dat ik heel vaak een nieuw idee heb, mega-enthousiast ben, en dan halverwege weer verderga met een nieuw fantastische idee. Duizend dingen begonnen, duizend dingen niet echt afgemaakt. Niet omdat ik dat waar ik mee bezig was niet meer leuk vind, maar gewoon, omdat ik dan geïnspireerd raak door iets anders. En dat moet dan gewoon. Voor mij voelt dat aan de ene kant heel logisch, maar ergens knaagt het ook altijd aan me. Alsof ik iemand ben die snel opgeeft en geen doorzettingsvermogen heeft. Een Quitter dus.

Op mijn cv staat ook een ellenlange lijst van verschillende banen en projecten. Vooral bij de laatste werkgevers kreeg ik het voor elkaar om mijn inspiratieprojecten door te voeren op de werkvloer. Zolang ik de vrijheid had om het op mijn manier te doen, was het fantastisch. Dan boekte ik veel successen in een korte tijd, en zat ik lekker in mijn vel. Toch gebeurde het heel vaak dat ik dan ineens voor een ander karretje werd gespannen, want ‘als ze dit kan, dan kan ze dat ook wel voor ons doen’. Of het moest toch ineens op een andere, meer conventionele manier. En steeds als dat gebeurde, was al mijn plezier en energie weg. De inspiratie kwijt. Dat gevoel dat ik bergen kon verzetten was dan gewoon opgelost in het niets, en maakte plaats voor boosheid, en tegelijkertijd het gevoel van niet moeten aanstellen. Heel lang heb ik mezelf en mijn omgeving niet zo goed begrepen. Waarom kan het niet op mijn manier als ik zeker weet dat het een goed idee is? En waarom kan ik het niet gewoon doen op hun manier en me aanpassen? Een groot innerlijk conflict. En hoe erg ik dan ook mijn best deed om wat ik ‘moest’ doen toch goed te doen, eindigden die contracten dan allemaal vrij snel en dramatisch. Weer iets niet afgemaakt, en op naar het volgende. Bij een nieuwe werkplek vond ik dan ook wel weer snel dat plezier en de inspiratie terug. Van hoogtepunten naar dieptepunten en weer terug naar hoogtepunten in een rap tempo, en van de ene manifestatie naar de andere. Maar na een veel te heftige achtbaan en een burn-out was ik er klaar mee om weer in dienst te gaan.

Wat een opluchting was het om voor mezelf te gaan werken. Eindelijk doen wat ik zelf wil, en wat ik denk dat goed is. Alles wat ik leuk vind gewoon gaan doen. En elke keer is het weer iets nieuws dat interessant is en uitgezocht moet worden. Niet omdat het oude niet meer goed is, maar omdat ik zo’n verschrikkelijke honger heb naar.. ja wat eigenlijk? Ik ben in ieder geval steeds op zoek naar nieuwe inspiratie. Mijn lessen een paar weken in de toekomst plannen gaat bijna niet, want ik weet dat ik onderweg toch weer een nieuw idee krijgt waar ik dan achteraan moet gaan. Waarom komt toch die eeuwige behoefte vandaan om nieuwe dingen te denken, te maken en te delen?

Een paar weken terug kwam ik in aanraking met Human Design. Een systeem waarin I Ching, Kabbala, chakra’s en astrologie gecombineerd worden en je voorzien van een blueprint op basis van je geboortedatum, -tijd en -plaats: jouw eigen Human Design. De blueprint van hoe jij bent geboren, hoe jij bent zonder of onder je aangeleerde patronen en conditioneringen. Je ware zelf in dit leven. Ooit was ik supersceptisch over dit soort dingen, net als dat ik yoga maar zweverig vond, maar tegenwoordig weet ik beter. We zijn zo veel meer dan onze thinking mind. En vooral, weer iets heel cools om mijn tanden in te zetten!

Er is veel meer om te ontdekken, maar om een idee te geven.. Ik ben blijkbaar een Manifestor,  het ‘Making It Happen’-type. Ongeveer 8 procent van de wereldbevolking is een Manifestor. Geboren om verandering te brengen, om mensen in bewegingen te krijgen en een movement te creëren. Om dingen te initiëren en op gang te helpen. Nou, daar heb je het. Het is dus niet gek dat ik van project naar project hop, en sterker nog, het precies de bedoeling van mijn leven. Inspiratie komt op en moet gemanifesteerd worden. Anderen mogen ervan profiteren en er verder op doorgaan. Manifestors doen volgens het boek graag dingen alleen (waar) en op hun eigen manier (waar).

‘Don’t even think about trying to control a Manifestor. You might as well lock a lion in a tiny cage and await the roar’. Waar.

Verder zegt mijn Human Design-profiel dat mijn emotionele centrum dominant is, en dat ik een 3/5-profiel heb. Dat wil veel te kort samengevat zeggen.. Mijn emoties kunnen alle kanten opgaan, de beste beslissingen worden gemaakt wanneer de wateren rustig zijn, ik wil mijn fantasieën leven én ik heb nogal veel drama in mijn leven. Ik heb inderdaad redelijk wat drama meegemaakt, hoewel ik me altijd heb afgevraagd waarom.. Hoe graag ik het ook wilde vermijden, het gebeurt alsof ik er geen controle over heb. Maar, volgens Human Design hoort dit bij mijn blueprint. Blijkbaar ben ik hier ben om zoveel mogelijk te leren van het leven. Falen, trauma en overleven zorgen voor wijsheid die doorgegeven kan worden aan anderen. Blijkbaar is het mijn taak om drama en heftige emoties mee te maken, zodat ik anderen kan onderwijzen en begeleiden. Mijn ware ik wil zoveel mogelijk levenservaring opdoen en werken aan een beter leven voor mezelf en anderen. De wereld mooier achterlaten.

Wat een opluchting én openbaring is dit boek. Er is niets mis met me en het pad wat ik bewandel past eigenlijk heel goed bij mijn Human Design. All is well! Inmiddels ben ik begonnen aan ‘The Gene Keyes’, een boek over de codes in je DNA en hoe je deze als het ware kunt ontsleutelen om je leven volgens je hoogste potentie te leven en je hogere doel te omarmen. Wie weet komt dit terug in de yogalessen. Ik wacht nog op een goed idee.

Liefs, Marije

Ps. Wil jij ook weten of jij volgens jouw blueprint leeft? Bestel dan de boeken:
Human Design - Discover the Person You Were Born to Be van Chetan Parkyn   én
The Gene Keys - Embracing Your Higher Purpose van Richard Rudd :)!